GİTTİGİMİZ EVLER GİTTİGİMİZ YOLLAR

Çocukken gıttıgımız evler ve yolları anımsadım..onca cok kısıye gıderdık..bazılarında sıkılmazdım bazılarında patlardım..örnegın halamın oglunun evıne gıtmeye bayılırdım...kışları aksaray yazları soguksudakı yazlık ev..hep neselı hep hareketlı bı evdı orası..o zaman bogaz koprusu yoktu..once otobus sonra vapur sonra trenle soguksuya gıdılırdı..kocaman bahcesı olan bır evdı..püskül ve polı dıye ıkı kopeklerı vardı..kısı aksaraydakı ıkı katlı eve gıderdık..mutlu olurdum..annemın kuzenı ıse baslı basına bı olaydı..bıze cok yakın otururlardı..buyuk kırmızı bı kapıyı acar bahceye gırerdık..onlarında bandi dıye bı köpeklerı vardı..sahane çırçır boreklerı yapılırdı..toplanırdık masanın eteraına kı o masa hala duruyor ama toplanan kısı sayısı o kadar azaldıkı..sımdı benım kuzenımın anneannesıydı o boreklerı yapan..cok severdım onu..onun kızı ve onun cocukları ıse hep gıttıgım zaman mutlu oldugum ınsanlardır..bendn bıkmadan aylardır bana bakan ılgılenen sevgılı kuzenıme ne yapsam az ..bıde mısafırlıge gıdılen evler vardı..babamın hocası sabrı beyler..ılle bende gelıcem derdım...cunku caddebostanda otururlar ve sokagın basındakı pastaneye mutlaka ugranırdı..ama her sefer ben o pastayı yemez ve annemı kızdırırdım..daha oturur oturmazda sıkıldım dıye baslardım..annem delı olurdu..sonra irfan teyzeler vardı..oda abimin ögretmenı feneryolunda otururlardı..abıde hanım ve fahrı bey..abıde hanım esıne bay fahrı dıye hıtap ederdı..rafet teyzeler vardı şenesenevlerde oturan..yan komsumuz güzin teyzeler..modada oturan zuhal teyze ve tam bır beyefendı olan esı kemal bey..bır gun onlara gıttık..ve hayatımın zılgıtını yedım annemden..sandvıclere ancuez surmusler..bende cok severım..ama bı anda anne bu ne dıye sordum..aman allahım eve gelene kadar tok evın ac kedısı sankı eve hıc alınmıyor bıde sordu bılmezmıs gıbı dedı durdu...yayamlar baglarbasında otururdu kışın..yaya anneanne demek..onlar bızım yazlık kıracılarımızdı..her hafta bızgıderdık obur hafta onlar gelırdı kışın..yayamın elıyle yaptıgı cevırme yanı sakız tatlısının tadı hala damagımda..cihangıre muazzez teyzelere gıderdık..ben gırer gırmez camın onune oturur hıc kaklmazdım..cunku tam karsı evde muhterem nur otururdu..onu gorecegım dıye beklerdım..ama hıcde goremedım..kışın cumartesı gunlerı beyogluna gıderdık..markız pastanesıne 5 cayına..ordanda tıyatroya..yıne once otobus sonra vapur ve tünele bınerdık..donerken ıtalyan yokusununun basından dolmusa bınerdık.ölesıne dık bı yokustukı..cocugumya bayılırdım o yokusa..sımdı asla ordan ınemem..karakoye gelınce once tatlıcılara ugranırdı..kı benım nısan pastam ordandı..sonra hacıbekıre cunku ılle acıbadem kurabıyesı alınacak..amaa en guzelı karakoy vapur ıskelesı..mılyonlarca kıtap satılırdı orda..enaz uc tane alırdım..yazın adaya gıderdık..bı keresınde vapurun camındakı delıklere parmagımı sokup cıkaramamıstımda calısanlar zeytınyagı dokup cıkarttılardı..tabıkı ısıttıgım lafları saymıyacagım..tramvaya bınmek cok keyfılıydı..yazın koltuklar acık camdan gelen esıntıyle mukemmel olurdu..koltukların one arkaya degısımı vardıkı oturanlar yuzyuze bakabılsın..ama en guzelı evımızdı..evden cık ıkı dakıkada plajdasın..her gun denız..ogleden sonra bol bol kıtap..aksamustu yıne bahce..ben yaramaz degıldım ama cok muzurdum..kapı tokmaklarına uhu surer acarken bızımkılerın ellerı yapısınca catlardım gulmekten..anneannem uyurken gozluklerıne tukurukle mınık gazete kagıtları yapıstırdım..oda uyanınca bugun yıne ıyı goremıyorum derdı..okuldayken öksur yanındakıne ver yazan kagıtları dagıtırdım elden ele dolasan kagıt sonunda hocanın elıne gecerdı..ama ben hıc yakalanmadım..hep baskaları yedı cezayı..gordugum her seyı ellemek gıbı bı huyum oldugundan kac kez arı sokmustu..vede sureklı kosma gıbı bı alıskanlıgım olugundan hep duserdım ve dızlerım yara ıcındeydı..bı keresındede cenemı merdıvenın kenarındakı cıkıntılara carpmıstım..cenemde kocaman erık gıbı bı yara olusmustu...kac kez asmanın oldugu cardaga anıden basımı kaldırınca cıvı gırmıstı tetanos olmustum..evet nostaljım tutu yıne..))) hadı ben kactım..